Interview met Jerry Hubregtse

 

Annemarie liet mij zien: ‘Ik hoef niet keihard te werken om mezelf te bewijzen.’ 

Na tien jaar zwoegen voor anderen, zorg ik nu moeiteloos voor mezelf. 

Annemarie vroeg: ‘Is dit het leven dat je wilt leven?’

Ik zie geld nu als een vorm van energie.

Na tien jaar lang meer dan zestig uur per week gewerkt te hebben om zeven ton schuld in het bedrijf van mijn overleden vader weg te werken, was er weinig over van mij. Ik trok aan de bel bij Annemarie met de vraag hoe ik mijzelf weer liefde kon gunnen.

‘Op de dag dat ik samen met mijn vader aan de slag zou gaan om hem bij te staan in zijn bedrijf, overleed hij. Ik wist dat het slecht ging met het bedrijf, maar zo slecht.. dat wist ik niet. Hij had winkels, een fabriek, een paardenfokkerij en een antiekhandel en alles liep dramatisch slecht. Gelijk die eerste dag werd ik een kuil vol schulden ingezogen. Schulden bij de bank, bij de belastingdienst. Tien jaren knal- en knalhard werken volgden om zeven ton schuld af te lossen. Ik runde het bedrijf waarvan ik de holding pas recent te grave kon dragen, en werkte ondertussen ook nog in loondienst voor de zekerheid. Pas enkele maanden geleden realiseerde ik me dat ik ook die loondienst op mocht zeggen. Het was mijn pad niet.’

Mezelf kwijt

‘Maar toen? Plotseling stond ik daar, keek ik terug op die tien jaar zwoegen en dacht ik “shit, wat heb ik gedaan? Hoe vind ik mijn veerkracht terug? Hoe ga ik zelf weer genieten?” Ik was mezelf flink kwijt geraakt. Ik was totaal loyaal geweest aan anderen, en had mijzelf fysiek, mentaal en financieel verwaarloosd. Ik had altijd alles van en voor anderen op mijn schouders genomen en dacht over mijzelf dat komt wel een keer. Alles waar ik ooit zo van had gehouden – paardrijden, vliegvissen, jagen – had ik mijzelf al die jaren niet gegund. Ik was echt in D-mineur beland. Een beetje een slachtoffer ook had ik van mezelf gemaakt. En ik dacht hoe ga ik dit nou weer helen?

En zo kwam ik bij Annemarie terecht voor een doorbraaktraject waarin zij onder andere paardencoaching en systemisch werk inzette.’

Lucide droom

‘Ik herinner me een van onze sessies met de paarden. We gingen het veld in en Annemarie stelde ergens een blok hout op dat mijn vader representeerde. Paard Lisa kwam aangelopen, liep recht op het blok af en gooide het om. Mijn reactie was: “ja, natuurlijk, mijn vader is dood. Hij doet niet meer mee.” Waarop Annemarie zei “Is dat echt zo Jerry? Doet je vader niet meer mee?” Die opmerking werkte door. Tien jaar lang had ik zijn shit opgeruimd. Tien jaar had ik geraced voor hem. En nu? Het mooie is dat ik onlangs een prachtige lucide droom had waarin mijn vader op de rand van mijn bed kwam zitten en ik hem eindelijk heb kunnen vertellen wat al die jaren, wat hij, met mij had(den) gedaan. Hoe boos ik was. Dat ik niet kon begrijpen dat een vader zijn zoon zoiets aandoet. Ik vertelde hem hoe trots ik was dat ik ondanks zijn gebreken ben blijven staan. Dat IK nooit weggelopen ben voor mijn verantwoordelijkheden. Mijn vader bleef eeuwig in conflicten steken. Ik ga door tot zaken opgelost zijn. Mijn vader gaf daar op de rand van mijn bed, aan dat hij het heel erg vond wat hij had gedaan. Dat hij me volgde, met me meekeek en zag hoe goed ik het deed. Het hielp mij om los te laten.

En die sessie met Annemarie deed me inzien; ik hoef niet keihard te knallen om mezelf te bewijzen. Ik hoef niet naar anderen te bewegen. Ik kan rustig bij mezelf blijven. Ik ben goed zoals ik ben.’

Zielsniveau

‘Annemarie brengt dit soort dingen teweeg. Zij speelt een enorm grote rol op zielsniveau. Ze herinnert je aan je ziel. Ze vertelt je niet wat je concreet moet doen. Ze spiegelt en confronteert je voortdurend op zachte, liefdevolle wijze, zodat je zelf gaat inzien waar je jezelf saboteert en wat je werkelijk verlangt.

Annemarie liet mij middels mijn manier van contact maken met de paarden ook inzien dat ik soms nogal over mensen heen kan denderen. Als iets niet linksom gaat, dan rechtsom. Ik ben ook altijd bezig voor iedereen oplossingen te bedenken, of ze daar nu om vroegen of niet. Nu denk ik eerst ‘klopt dit? Is dit van mij wat ik aan het oplossen ben? Of van de ander? Kan ik het bij de ander laten? Steeds vaker denk ik ho, wacht even, wat ben ik aan het doen?

Ik ben sinds de coaching van Annemarie ook bewust uit de matrix van competitie gestapt. Ik sta liever naast iemand dan tegenover iemand. Hoe meer we ons allemaal de overvloed realiseren, en deze delen, hoe vreugdevoller de wereld wordt. Mensen houden van angst, geloven in angst, angst voor tekorten. Weet je, er is altijd wel iemand sneller of gemener of beter dan ik. Maar ik vertrouw er op dat ik iets unieks te brengen heb in de wereld. Ik ben ik. Ik maak mooie dingen en dat moet genoeg zijn. Zolang je dit niet voelt van jezelf, blijf je illusionele gaten van niet goed genoeg zijn dichten, ga je overcompenseren, neem je dingen op je schouders die niet van jou zijn.’

Dieper voelen

‘Annemarie ziet het geheel. Systemisch. Ze laat jou jouw stuk zien, jouw proces in dat geheel. En dat stuk laat ze ook echt bij jou zodat jij gaat zien dat je keuzes hebt. Ze maakt je bewust van je onbewuste overtuigingen van ‘ik kan dat niet’ ‘ik mag dat niet’.

Annemarie liet mij weer zien wie ik ben. Ze liet mijzelf inzien wat mijn talenten zijn, zij liet mij weer van mijzelf houden. Waardoor ik weer nee ging zeggen tegen dingen die mij niet langer dienen. Ze vroeg mij letterlijk wat is je zielsopdracht? Waarmee ben je hier op aarde gekomen? Is dit het leven dat je wilt leven? Wil je dit je kinderen voorleven? Wat wil je hier doen? Waar wil je voor leven. Als het klopt wat je doet, hoef je niet te zwoegen, hoef je niet keihard te werken. Annemarie leerde mij; “jij bent degene die hier die mooie ervaringen mag opdoen, niet voor een ander, niet met een ander, eerst voor jou zelf.”

Annemarie is er ook heel goed in om je uit te nodigen om dieper te zakken in je gevoel. Ik weet vaak wel dat er iets is, maar ik wil er niet heen. Het is je blind spot. Terwijl erheen gaan vaak het gevoel zoveel sneller onschadelijk maakt dan vermijden.’ 

Alles stroomt

‘Op dit moment komen er eigenlijk alleen nog maar mooie dingen op mijn pad. Ik ga weer paardrijden, wandelen, heb een hond, dat gun ik mezelf allemaal weer. En ik heb ingezien dat ik hier ben als creator. Als bron van ideeen. Of dat nu als interieurbouwer is of als adviseur, dat maakt niet uit. Ik ben voor mijzelf begonnen als zzp’er. Ik zie geld nu als een vorm van energie. Een vanzelfsprekendheid die ik waard ben en uit mag nodigen omdat ik het mezelf gun. Wat ik ooit per maand verdiende, verdien ik nu in enkele dagdelen. Ik lach mezelf nu soms uit om de poppenkast waar ik ooit aan meedeed. Soms lijkt het wel een grapje dat alles nu gebeurt zoals ik het wens. Het is de law of attraction. Omdat ik geloof in een overvloedige bron van licht en liefde, wordt alles mij in de schoot geworpen lijkt het. Alles is er. Je hoeft het alleen maar uit te nodigen. Het gaat er om hierop te vertrouwen.

Iedereen zegt Jerry, wat ben je veranderd, wat is er met jou gebeurd, je ziet er zo relaxed uit!

Ik voel me nu zoals ik bedoeld ben. Op mijn gemak, in balans met mijzelf. En dat straal ik uit.  Alles stroomt.’